Νέος πρόεδρος του Eurogroup εξελέγη ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Κυριάκος Πιερρακάκης, επικρατώντας στην ψηφοφορία του Βέλγου ομολόγου του, Βίνσεντ βαν Πέτεγκεμ.
Η εκλογή Πιερρακάκη ερμηνεύεται ως ισχυρό μήνυμα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Μόλις μια δεκαετία μετά την κρίση, η χώρα που κάποτε βρέθηκε στο χείλος εξόδου από την Ευρωζώνη αναλαμβάνει πλέον την προεδρία του Eurogroup. Παράλληλα, η επιλογή του θεωρείται αποτέλεσμα σύνθετων ισορροπιών μεταξύ γεωπολιτικών τάσεων, δημοσιονομικών επιδόσεων και εσωτερικών συμμαχιών εντός του ΕΛΚ, ενώ επιβεβαιώνει και το αυξημένο πολιτικό βάρος του Κυριάκου Πιερρακάκη.
Η ανάδειξη Έλληνα υπουργού στη θέση αυτή αντανακλά τη θετική μεταστροφή των οικονομικών δεικτών της χώρας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μείωση του δημόσιου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Με την εκλογή Πιερρακάκη, η Ελλάδα εισέρχεται σε μια περίοδο ενισχυμένου ρόλου στη διαμόρφωση των ευρωπαϊκών οικονομικών αποφάσεων, για τουλάχιστον τα επόμενα 2,5 χρόνια.
Οι προτεραιότητες του νέου προέδρου του Eurogroup
Έξι ημέρες πριν την εκλογή, στη συνάντηση που είχε με τους πρέσβεις των κρατών-μελών της Ε.Ε., ο κ. Πιερρακάκης παρουσίασε τις βασικές του προτεραιότητες για το μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομίας. Όπως ανέφερε σε ανάρτησή του, η συζήτηση επικεντρώθηκε στην Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, τον ψηφιακό μετασχηματισμό, το δημογραφικό, καθώς και στην ελληνική εμπειρία δημοσιονομικής πειθαρχίας και σταθερότητας ως παράδειγμα για το πώς η Ευρώπη «μπορεί να γίνει πιο ανταγωνιστική, ανθεκτική και ολοκληρωμένη προς όφελος των πολιτών».
Ο νέος πρόεδρος αναλαμβάνει καθήκοντα στις 12 Δεκεμβρίου, ενώ η θητεία του έχει διάρκεια 2,5 χρόνια.
Το Eurogroup, που ιδρύθηκε το 1997, αποτελεί άτυπο όργανο συνεργασίας των υπουργών Οικονομικών της ζώνης του ευρώ. Στο πλαίσιο των συνεδριάσεών του —οι οποίες πραγματοποιούνται συνήθως μία φορά τον μήνα, παραμονή του Ecofin— συζητούνται ζητήματα που αφορούν τις κοινές οικονομικές ευθύνες των κρατών της Ευρωζώνης.
Κύρια αποστολή του προέδρου είναι ο στενός συντονισμός των οικονομικών πολιτικών μεταξύ των κρατών-μελών, η προώθηση συνθηκών για ισχυρότερη ανάπτυξη, καθώς και η προετοιμασία και παρακολούθηση των Συνόδων Κορυφής της Ευρωζώνης.
